پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۶

گر یک نفست ز زندگانی گذرد

مگذار که جز به شادمانی گذرد

هشدار که سرمایهٔ سودای جهان

عمر است چنان کش گذرانی گذرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۸گویند بهشت و حور و کوثر باشد
  2. رباعی شمارهٔ ۸۹گویند هر آن کسان که با پرهیزند
  3. رباعی شمارهٔ ۹۰می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد
  4. رباعی شمارهٔ ۹۱هر راز که اندر دل دانا باشد
  5. رباعی شمارهٔ ۹۲هر صبح که روی لاله شبنم گیرد
  6. رباعی شمارهٔ ۹۳هرگز دل من ز علم محروم نشد
  7. رباعی شمارهٔ ۹۴هم دانهٔ امید به خرمن ماند
  8. رباعی شمارهٔ ۹۵یاران موافق همه از دست شدند
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.