پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۹

گویند هر آن کسان که با پرهیزند

زآن‌سان که بمیرند چنان برخیزند

ما با می و معشوقه از آنیم مدام

باشد که به حشرمان چنان انگیزند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۱هر راز که اندر دل دانا باشد
  2. رباعی شمارهٔ ۹۲هر صبح که روی لاله شبنم گیرد
  3. رباعی شمارهٔ ۹۳هرگز دل من ز علم محروم نشد
  4. رباعی شمارهٔ ۹۴هم دانهٔ امید به خرمن ماند
  5. رباعی شمارهٔ ۹۵یاران موافق همه از دست شدند
  6. رباعی شمارهٔ ۹۶یک جام شراب صد دل و دین ارزد
  7. رباعی شمارهٔ ۹۷یک قطرهٔ آب بود با دریا شد
  8. رباعی شمارهٔ ۹۸یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.