پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۵

گردون ز زمین هیچ گلی برنارد

کش نشکند و هم به زمین نسپارد

گر ابر چو آب، خاک را بردارد

تا حشر همه خون عزیزان بارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۷گویند بهشت و حورعین خواهد بود
  2. رباعی شمارهٔ ۸۸گویند بهشت و حور و کوثر باشد
  3. رباعی شمارهٔ ۸۹گویند هر آن کسان که با پرهیزند
  4. رباعی شمارهٔ ۹۰می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد
  5. رباعی شمارهٔ ۹۱هر راز که اندر دل دانا باشد
  6. رباعی شمارهٔ ۹۲هر صبح که روی لاله شبنم گیرد
  7. رباعی شمارهٔ ۹۳هرگز دل من ز علم محروم نشد
  8. رباعی شمارهٔ ۹۴هم دانهٔ امید به خرمن ماند
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.