پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۶

در دهر چو آواز گل تازه دهند

فرمای بتا که می به‌اندازه دهند

از حور و قصور و ز بهشت و دوزخ

فارغ بنشین که آن هر آوازه دهند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۸دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
  2. رباعی شمارهٔ ۷۹روزی‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد
  3. رباعی شمارهٔ ۸۰زآن پیش که بر سرت شبیخون آرند
  4. رباعی شمارهٔ ۸۱عمرت تا کی به خودپرستی گذرد
  5. رباعی شمارهٔ ۸۲کس مشکل اسرار اجل را نگشاد
  6. رباعی شمارهٔ ۸۳کم کن طمع از جهان و می‌زی خرسند
  7. رباعی شمارهٔ ۸۴گرچه غم و رنج من درازی دارد
  8. رباعی شمارهٔ ۸۵گردون ز زمین هیچ گلی برنارد
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.