پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۱

از رنج کشیدن آدمی حر گردد

قطره چو کشد حبس صدف در گردد

گر مال نماند سر بماناد به جای

پیمانه چو شد تهی دگر پر گردد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۳افسوس که نامهٔ جوانی طی شد
  2. رباعی شمارهٔ ۶۴ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود
  3. رباعی شمارهٔ ۶۵این عقل که در ره سعادت پوید
  4. رباعی شمارهٔ ۶۶این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد
  5. رباعی شمارهٔ ۶۷بر پشت من از زمانه تو می‌آید
  6. رباعی شمارهٔ ۶۸بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد
  7. رباعی شمارهٔ ۶۹بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند
  8. رباعی شمارهٔ ۷۰بر من قلم قضا چو بی من رانند
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.