پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۷

بر پشت من از زمانه تو می‌آید

وز من همه کار نانکو می‌آید

جان عزم رحیل کرد و گفتم بمرو

گفتا چه کنم خانه فرومی‌آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۹بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند
  2. رباعی شمارهٔ ۷۰بر من قلم قضا چو بی من رانند
  3. رباعی شمارهٔ ۷۱تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد؟
  4. رباعی شمارهٔ ۷۲تا راهِ قلندری نپویی نشود
  5. رباعی شمارهٔ ۷۳تا زُهْره و مَه در آسمان گشت پدید
  6. رباعی شمارهٔ ۷۴چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
  7. رباعی شمارهٔ ۷۵حیی که به قدرت سر و رو می‌سازد
  8. رباعی شمارهٔ ۷۶در دهر چو آواز گل تازه دهند
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.