فهرست اشعار
- شمارهٔ ۲۴۱ هر لحظه شکن بر شکن مو مفکن
- شمارهٔ ۲۴۲ آن سرو سهی چو خیمه می زد بیرون
- شمارهٔ ۲۴۳ ای دل چو بنامه می دهی شرح جنون
- شمارهٔ ۲۴۴ ای شعر خوشت نتیجه ی جان سخن
- شمارهٔ ۲۴۵ گفتند که در کوی خرابات مرو
- شمارهٔ ۲۴۶ ای رافع نه منظره ی شش در تو
- شمارهٔ ۲۴۷ ای خاتم ملکت بقا را جم تو
- شمارهٔ ۲۴۸ بر بود دلم یک نظر از منظر او
- شمارهٔ ۲۴۹ ای کام دل از جنّت اعلی همه تو
- شمارهٔ ۲۵۰ پیری دیدیم جمله ی وردش یا هو
- شمارهٔ ۲۵۱ ای بسته دم عیسی مریم دم تو
- شمارهٔ ۲۵۲ تو کعبه قدسی و روان زمزم تو
- شمارهٔ ۲۵۳ نارست جهان بگرد پیراهن او
- شمارهٔ ۲۵۴ ای طوطی روح را غذا شکّر تو
- شمارهٔ ۲۵۵ چون لعبت باغ پرده بگشود از رو
- شمارهٔ ۲۵۶ گر باز نبینیم رخ چون خور او
- شمارهٔ ۲۵۷ رفتم بعراق بر در جانانه
- شمارهٔ ۲۵۸ ای لفظ ترا لؤلؤ لالا بنده
- شمارهٔ ۲۵۹ گنجست غم عشقش و دل دیوانه
- شمارهٔ ۲۶۰ گفتم که چو رویت چه بود گفت که ماه
- شمارهٔ ۲۶۱ گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه
- شمارهٔ ۲۶۲ ای برده ضمیرت از مه و مهر فَرِه
- شمارهٔ ۲۶۳ آنکو ز بنفشه بر گل افکنده زره
- شمارهٔ ۲۶۴ ماهی که ببرد از مه و خورشید فَرِه
- شمارهٔ ۲۶۵ بیمار غم تو گر نگردد به به
- شمارهٔ ۲۶۶ تا غالیه بر برگ سمن بیخته ئی
- شمارهٔ ۲۶۷ گر صد رهم از خویش جدا داشته ئی
- شمارهٔ ۲۶۸ در میکده گرنه پای بند میمی
- شمارهٔ ۲۶۹ گفتم جانم گفت ز جان سیر برای
- شمارهٔ ۲۷۰ در ساغر زر لعل بدخشان داری
- شمارهٔ ۲۷۱ گفتم چشمت گفت مکن بی بصری
- شمارهٔ ۲۷۲ گفتم قمرت گفت بچشمش گردی
- شمارهٔ ۲۷۳ گفتم جانم گفت بمیر ار مردی
- شمارهٔ ۲۷۴ گر با تو فلک دم زند از سرداری
- شمارهٔ ۲۷۵ گفتم چه کند دفع غمم گفت که می
- شمارهٔ ۲۷۶ ای آنکه به رخ آتش و گیسو عودی
- شمارهٔ ۲۷۷ ای دل تو مرا درین عذاب افکندی
- شمارهٔ ۲۷۸ آن لحظه که سر مست من بی سر و پای
- شمارهٔ ۲۷۹ ای شمع اگر سر نفرازی چه کنی
- شمارهٔ ۲۸۰ گر طرّه ی مشکبار بر رو فکنی
- شمارهٔ ۲۸۱ بودی که کسی از تو نشانم دادی
- شمارهٔ ۲۸۲ روح ملکی ساجد و مسجود توئی
- شمارهٔ ۲۸۳ ای آنک تو مانی و نمانی بکسی
- شمارهٔ ۲۸۴ ای پیکرم از مهر مهی ماه نوی
- شمارهٔ ۲۸۵ بی یار هزار باغ و گلشن بجوی
- شمارهٔ ۲۸۶ دی صبحدم آن غیرت سرو چمنی
- شمارهٔ ۲۸۷ می آیم و در بروی من می بندی
- شمارهٔ ۲۸۸ شرطست دلا کز سر جان برخیزی
- شمارهٔ ۲۸۹ ای دیده زانوار تو موسی قبسی
- شمارهٔ ۲۹۰ ای خواجه که سرمایه دین ودادی
- شمارهٔ ۲۹۱ ای پیک مبارک ز کجا می آئی
- شمارهٔ ۲۹۲ ای بنده ی درگاه تو هر آزادی
- شمارهٔ ۲۹۳ تا چند ز مهر مه آن غالیه موی
- شمارهٔ ۲۹۴ رفت آنک به باغ و راغ کردیمی جای
- شمارهٔ ۲۹۵ هر چند که در ملک فصاحت میری
- شمارهٔ ۲۹۶ هر چند که ما را فلک بی سر و پای
- شمارهٔ ۲۹۷ در حال من از نگاه ازین به نکنی
- شمارهٔ ۲۹۸ ای غرّه بفضل و خالی از دانائی
- شمارهٔ ۲۹۹ ای حلقه که هم پای سر اندازانی
- شمارهٔ ۳۰۰ ای مشک تتار از سر زلفت تاری
متن اشعار به نقل از گنجور.