پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۰

گر طرّه ی مشکبار بر رو فکنی

ور زانک شکن برشکن مو فکنی

بی آنکه دلت ز صحبت ما بگرفت

هر لحظه چرا گره بر ابرو فکنی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۲روح ملکی ساجد و مسجود توئی
  2. شمارهٔ ۲۸۳ای آنک تو مانی و نمانی بکسی
  3. شمارهٔ ۲۸۴ای پیکرم از مهر مهی ماه نوی
  4. شمارهٔ ۲۸۵بی یار هزار باغ و گلشن بجوی
  5. شمارهٔ ۲۸۶دی صبحدم آن غیرت سرو چمنی
  6. شمارهٔ ۲۸۷می آیم و در بروی من می بندی
  7. شمارهٔ ۲۸۸شرطست دلا کز سر جان برخیزی
  8. شمارهٔ ۲۸۹ای دیده زانوار تو موسی قبسی
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.