پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۴

ای پیکرم از مهر مهی ماه نوی

گر خرمن من بسوخت بروی بجوی

سیم زنخش در خم چوگان سیاه

افتاده چو گوئی و در آن گوی گوی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۶دی صبحدم آن غیرت سرو چمنی
  2. شمارهٔ ۲۸۷می آیم و در بروی من می بندی
  3. شمارهٔ ۲۸۸شرطست دلا کز سر جان برخیزی
  4. شمارهٔ ۲۸۹ای دیده زانوار تو موسی قبسی
  5. شمارهٔ ۲۹۰ای خواجه که سرمایه دین ودادی
  6. شمارهٔ ۲۹۱ای پیک مبارک ز کجا می آئی
  7. شمارهٔ ۲۹۲ای بنده ی درگاه تو هر آزادی
  8. شمارهٔ ۲۹۳تا چند ز مهر مه آن غالیه موی
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.