پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۷

می آیم و در بروی من می بندی

می گریم و بر گریه من می خندی

پشتم چو کمان کردی و چون تیر مرا

در خویش کشیدی و بدور افکندی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۹ای دیده زانوار تو موسی قبسی
  2. شمارهٔ ۲۹۰ای خواجه که سرمایه دین ودادی
  3. شمارهٔ ۲۹۱ای پیک مبارک ز کجا می آئی
  4. شمارهٔ ۲۹۲ای بنده ی درگاه تو هر آزادی
  5. شمارهٔ ۲۹۳تا چند ز مهر مه آن غالیه موی
  6. شمارهٔ ۲۹۴رفت آنک به باغ و راغ کردیمی جای
  7. شمارهٔ ۲۹۵هر چند که در ملک فصاحت میری
  8. شمارهٔ ۲۹۶هر چند که ما را فلک بی سر و پای
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.