خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۹۵
هر چند که در ملک فصاحت میری
چون شمع زبان مکش که در دم می ری
تا چند زنی لاف که میر سخنم
بر سبلت خویش تا نمیری میری
خواجوی کرمانی
هر چند که در ملک فصاحت میری
چون شمع زبان مکش که در دم می ری
تا چند زنی لاف که میر سخنم
بر سبلت خویش تا نمیری میری
دربارهی خواجوی کرمانیکمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.