خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۰۳
در خانه دلم تنگ شد از تنهائی
رفتم بچمن چو بلبل شیدائی
چون دید مرا سرو، سری جنبانید
یعنی؛ به چه دل‌خوشی ببستان آئی؟!
خواجوی کرمانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۰۵ای شب مگر آن زلف سمن فرسائی
- شمارهٔ ۳۰۶آن لعبت نی زن من اگر با ویمی
- شمارهٔ ۳۰۷تا چند چو خور بر سر عالم لرزی
- شمارهٔ ۳۰۸دیشب صنمی سرو قد شیرازی
درباره‌ی خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.