پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۲

ای بنده ی درگاه تو هر آزادی

هر ذرّه ی سنگی ز غمت فرهادی

وی در ره وحدت تو آدم خاکی

وز گلشن قدرت تو عیسی بادی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۴رفت آنک به باغ و راغ کردیمی جای
  2. شمارهٔ ۲۹۵هر چند که در ملک فصاحت میری
  3. شمارهٔ ۲۹۶هر چند که ما را فلک بی سر و پای
  4. شمارهٔ ۲۹۷در حال من از نگاه ازین به نکنی
  5. شمارهٔ ۲۹۸ای غرّه بفضل و خالی از دانائی
  6. شمارهٔ ۲۹۹ای حلقه که هم پای سر اندازانی
  7. شمارهٔ ۳۰۰ای مشک تتار از سر زلفت تاری
  8. شمارهٔ ۳۰۱ای کرده خور از خجلت رخسار تو خوی
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.