پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۹

ای شمع اگر سر نفرازی چه کنی

ور بر سر نطع سرنبازی چه کنی

سازندت اگر زانک بسوزی چه کنند

سوزندت اگر زانک نسازی چه کنی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۱بودی که کسی از تو نشانم دادی
  2. شمارهٔ ۲۸۲روح ملکی ساجد و مسجود توئی
  3. شمارهٔ ۲۸۳ای آنک تو مانی و نمانی بکسی
  4. شمارهٔ ۲۸۴ای پیکرم از مهر مهی ماه نوی
  5. شمارهٔ ۲۸۵بی یار هزار باغ و گلشن بجوی
  6. شمارهٔ ۲۸۶دی صبحدم آن غیرت سرو چمنی
  7. شمارهٔ ۲۸۷می آیم و در بروی من می بندی
  8. شمارهٔ ۲۸۸شرطست دلا کز سر جان برخیزی
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.