پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۵

چون لعبت باغ پرده بگشود از رو

و افکند بنفشه تاب در حلقه ی مو

با فاخته گفتم که بهار آمد باز

فریاد بر آورد که کوکو کوکو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۷رفتم بعراق بر در جانانه
  2. شمارهٔ ۲۵۸ای لفظ ترا لؤلؤ لالا بنده
  3. شمارهٔ ۲۵۹گنجست غم عشقش و دل دیوانه
  4. شمارهٔ ۲۶۰گفتم که چو رویت چه بود گفت که ماه
  5. شمارهٔ ۲۶۱گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه
  6. شمارهٔ ۲۶۲ای برده ضمیرت از مه و مهر فَرِه
  7. شمارهٔ ۲۶۳آنکو ز بنفشه بر گل افکنده زره
  8. شمارهٔ ۲۶۴ماهی که ببرد از مه و خورشید فَرِه
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.