خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۶۴
ماهی که ببرد از مه و خورشید فَرِه
پرسید ز من که ای مطیعت که و مه
از فاعل و مفعول کدامین بهتر
گفتم که بنزد بنده مفعولُ به
خواجوی کرمانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۶۶تا غالیه بر برگ سمن بیخته ئی
- شمارهٔ ۲۶۷گر صد رهم از خویش جدا داشته ئی
- شمارهٔ ۲۶۸در میکده گرنه پای بند میمی
- شمارهٔ ۲۶۹گفتم جانم گفت ز جان سیر برای
- شمارهٔ ۲۷۰در ساغر زر لعل بدخشان داری
- شمارهٔ ۲۷۱گفتم چشمت گفت مکن بی بصری
- شمارهٔ ۲۷۲گفتم قمرت گفت بچشمش گردی
- شمارهٔ ۲۷۳گفتم جانم گفت بمیر ار مردی
درباره‌ی خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.