پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۶

تا غالیه بر برگ سمن بیخته ئی

پیوند من سوخته بگسیخته ئی

چندانک در اوصاف رخت می نگرم

یا رب که چه بر کار دلم ریخته ئی؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۸در میکده گرنه پای بند میمی
  2. شمارهٔ ۲۶۹گفتم جانم گفت ز جان سیر برای
  3. شمارهٔ ۲۷۰در ساغر زر لعل بدخشان داری
  4. شمارهٔ ۲۷۱گفتم چشمت گفت مکن بی بصری
  5. شمارهٔ ۲۷۲گفتم قمرت گفت بچشمش گردی
  6. شمارهٔ ۲۷۳گفتم جانم گفت بمیر ار مردی
  7. شمارهٔ ۲۷۴گر با تو فلک دم زند از سرداری
  8. شمارهٔ ۲۷۵گفتم چه کند دفع غمم گفت که می
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.