پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۵

بیمار غم تو گر نگردد به به

ور لاغر عشقت نشود فربه به

بی سیب زنخدان تو دانم که مرا

هرگز نشود گونه ی همچون به به

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۷گر صد رهم از خویش جدا داشته ئی
  2. شمارهٔ ۲۶۸در میکده گرنه پای بند میمی
  3. شمارهٔ ۲۶۹گفتم جانم گفت ز جان سیر برای
  4. شمارهٔ ۲۷۰در ساغر زر لعل بدخشان داری
  5. شمارهٔ ۲۷۱گفتم چشمت گفت مکن بی بصری
  6. شمارهٔ ۲۷۲گفتم قمرت گفت بچشمش گردی
  7. شمارهٔ ۲۷۳گفتم جانم گفت بمیر ار مردی
  8. شمارهٔ ۲۷۴گر با تو فلک دم زند از سرداری
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.