پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۶

گر باز نبینیم رخ چون خور او

جان در سر دل کنیم و دل در سر او

داریم ز مهر روی مه پیکر او

جان بر کف و کف بر دل و دل در بر او

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۸ای لفظ ترا لؤلؤ لالا بنده
  2. شمارهٔ ۲۵۹گنجست غم عشقش و دل دیوانه
  3. شمارهٔ ۲۶۰گفتم که چو رویت چه بود گفت که ماه
  4. شمارهٔ ۲۶۱گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه
  5. شمارهٔ ۲۶۲ای برده ضمیرت از مه و مهر فَرِه
  6. شمارهٔ ۲۶۳آنکو ز بنفشه بر گل افکنده زره
  7. شمارهٔ ۲۶۴ماهی که ببرد از مه و خورشید فَرِه
  8. شمارهٔ ۲۶۵بیمار غم تو گر نگردد به به
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.