پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۴

ای طوطی روح را غذا شکّر تو

شب حلقه ی ئی از عنبر سر چنبر تو

سنگی که چو آبگینه نازک باشد

آن چیست دل سخنت ستم پرور تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۶گر باز نبینیم رخ چون خور او
  2. شمارهٔ ۲۵۷رفتم بعراق بر در جانانه
  3. شمارهٔ ۲۵۸ای لفظ ترا لؤلؤ لالا بنده
  4. شمارهٔ ۲۵۹گنجست غم عشقش و دل دیوانه
  5. شمارهٔ ۲۶۰گفتم که چو رویت چه بود گفت که ماه
  6. شمارهٔ ۲۶۱گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه
  7. شمارهٔ ۲۶۲ای برده ضمیرت از مه و مهر فَرِه
  8. شمارهٔ ۲۶۳آنکو ز بنفشه بر گل افکنده زره
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.