پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۳

ای دل چو بنامه می دهی شرح جنون

کلک از مژه آورد سیاهی از خون

با خامه از آنرو که زبانش سیهست

بسیار سخن مگو که نبود میمون

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۵گفتند که در کوی خرابات مرو
  2. شمارهٔ ۲۴۶ای رافع نه منظره ی شش در تو
  3. شمارهٔ ۲۴۷ای خاتم ملکت بقا را جم تو
  4. شمارهٔ ۲۴۸بر بود دلم یک نظر از منظر او
  5. شمارهٔ ۲۴۹ای کام دل از جنّت اعلی همه تو
  6. شمارهٔ ۲۵۰پیری دیدیم جمله ی وردش یا هو
  7. شمارهٔ ۲۵۱ای بسته دم عیسی مریم دم تو
  8. شمارهٔ ۲۵۲تو کعبه قدسی و روان زمزم تو
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.