پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۲

تو کعبه قدسی و روان زمزم تو

تو قبله عالمی و دل عالم تو

گر آدم و عیسی دم از آن دم زده اند

تو آدم این دمی و عیسی دم تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۴ای طوطی روح را غذا شکّر تو
  2. شمارهٔ ۲۵۵چون لعبت باغ پرده بگشود از رو
  3. شمارهٔ ۲۵۶گر باز نبینیم رخ چون خور او
  4. شمارهٔ ۲۵۷رفتم بعراق بر در جانانه
  5. شمارهٔ ۲۵۸ای لفظ ترا لؤلؤ لالا بنده
  6. شمارهٔ ۲۵۹گنجست غم عشقش و دل دیوانه
  7. شمارهٔ ۲۶۰گفتم که چو رویت چه بود گفت که ماه
  8. شمارهٔ ۲۶۱گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.