پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۷

ای خاتم ملکت بقا را جم تو

وی گوهر دُرج کبریا را یم تو

آن نیست که هست داخل عالم ما

و آن هست که نیست غافل از عالم تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۹ای کام دل از جنّت اعلی همه تو
  2. شمارهٔ ۲۵۰پیری دیدیم جمله ی وردش یا هو
  3. شمارهٔ ۲۵۱ای بسته دم عیسی مریم دم تو
  4. شمارهٔ ۲۵۲تو کعبه قدسی و روان زمزم تو
  5. شمارهٔ ۲۵۳نارست جهان بگرد پیراهن او
  6. شمارهٔ ۲۵۴ای طوطی روح را غذا شکّر تو
  7. شمارهٔ ۲۵۵چون لعبت باغ پرده بگشود از رو
  8. شمارهٔ ۲۵۶گر باز نبینیم رخ چون خور او
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.