فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ خنگ تو به کوهِ عالی ارکان ماند
- شمارهٔ ۱۲۲ بلبل به نوای آشنا می نازد
- شمارهٔ ۱۲۳ بر پای بت، از نیاز پیشانی زد
- شمارهٔ ۱۲۴ از گوشهٔ عزلتم جدا نتوان کرد
- شمارهٔ ۱۲۵ غیر از کف خالی که ز ما بر جا ماند
- شمارهٔ ۱۲۶ بر تیره شب من که دل و جان گرید
- شمارهٔ ۱۲۷ عالی گهران، بنده نژادان منند
- شمارهٔ ۱۲۸ در دهر، به مستعار آلوده مگرد
- شمارهٔ ۱۲۹ گر نوح و دعای غرق، این دم می شد
- شمارهٔ ۱۳۰ هرگه سخنی برلب اظهار رسد
- شمارهٔ ۱۳۱ افسرده دمان عهد ما، رشک یخند
- شمارهٔ ۱۳۲ از رهگذر دوست، صبایی نرسید
- شمارهٔ ۱۳۳ زان پیش که دی آفت بستان گردد
- شمارهٔ ۱۳۴ مشکل که دلم را نگهت شاد کند
- شمارهٔ ۱۳۵ دل، بندهٔ عشق است، کفیلی دارد
- شمارهٔ ۱۳۶ تا چند ز اشک بر رخم رنگ آید
- شمارهٔ ۱۳۷ عشق تو سواد دیده را جیحون کرد
- شمارهٔ ۱۳۸ وبرانهٔ هند،کز صفا پاک بود
- شمارهٔ ۱۳۹ کمتر به وصال، قرعهٔ کار افتد
- شمارهٔ ۱۴۰ گلگون سرشک، گرم جولانی کرد
- شمارهٔ ۱۴۱ بی پا و سران که هرزه گردی دارند
- شمارهٔ ۱۴۲ ابنای زمان دُرد و صفا را ندهند
- شمارهٔ ۱۴۳ حسنش، به می از حجاب بیرون آمد
- شمارهٔ ۱۴۴ گردد چو خراب تن، چه غم؟ جان باشد
- شمارهٔ ۱۴۵ جانان چو هوای جلوه ی ناز کند
- شمارهٔ ۱۴۶ حسن تو به یک جلوه گرفتارم کرد
- شمارهٔ ۱۴۷ کی بود که دل بستهٔ زنار نبود؟
- شمارهٔ ۱۴۸ زین پیش فلک چنین دل آزار نبود
- شمارهٔ ۱۴۹ خوش آن که پیام ارجعی گوش کند
- شمارهٔ ۱۵۰ مستان لقا چو ارجعی گوش کنند
- شمارهٔ ۱۵۱ با شعلهٔ آه، چشم گریان چه کند؟
- شمارهٔ ۱۵۲ بر لب قدحی بعد هلاکم بگذار
- شمارهٔ ۱۵۳ در هجر حزین، از غم جانکاه بمیر
- شمارهٔ ۱۵۴ ای دستخوش هزار سودا هشدار
- شمارهٔ ۱۵۵ با سرمه چو شد نرگس عیّار تو یار
- شمارهٔ ۱۵۶ گر جلوهٔ دوست می کند عاشق سیر
- شمارهٔ ۱۵۷ با داغ تو سال و ماه بردیم به سر
- شمارهٔ ۱۵۸ بس بوالعجب است زیر این چرخ اثیر
- شمارهٔ ۱۵۹ ساقی قدحی از می گلفام بیار
- شمارهٔ ۱۶۰ مطرب مگذار دم، نی و چنگ بیار
- شمارهٔ ۱۶۱ ای سوخته جان سپند، یاد تو به خیر
- شمارهٔ ۱۶۲ گر ترک کم و بیش کنی اولی تر
- شمارهٔ ۱۶۳ از خصمی روزگار بی مهر و تمیز
- شمارهٔ ۱۶۴ مردانه حزین از سر دنیا برخیز
- شمارهٔ ۱۶۵ خونم به کرشمه، ای جفاکیش مریز
- شمارهٔ ۱۶۶ در راه خطیری که نشیب است و فراز
- شمارهٔ ۱۶۷ از هند نجس، نجات می خواهم و بس
- شمارهٔ ۱۶۸ از ظلمت هندِ سفله انگیز مترس
- شمارهٔ ۱۶۹ بخرید یکی خواجه، غلامی به هوس
- شمارهٔ ۱۷۰ - رباعی مستزاد آنی که سر از سجدهٔ کوی تو نتافت
- شمارهٔ ۱۷۱ این خرقهٔ پر زرق و ردای سالوس
- شمارهٔ ۱۷۲ تا چند به چنگ غم پنهانی خویش
- شمارهٔ ۱۷۳ صوفی برخیز، باده صافیست بکش
- شمارهٔ ۱۷۴ ای عوج زمانه، قد چالاک بکش
- شمارهٔ ۱۷۵ ای صورت و معنی تو را پستی فرض
- شمارهٔ ۱۷۶ پنهان به سیه خانهٔ حرف است نقط
- شمارهٔ ۱۷۷ تا عشق فکند در دلم تاب چو شمع
- شمارهٔ ۱۷۸ آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغ
- شمارهٔ ۱۷۹ چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلاف
- شمارهٔ ۱۸۰ هرچند نوای آتشین دارد عشق
متن اشعار به نقل از گنجور.