حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۶۱
ای سوخته جان سپند، یاد تو به خیر
وی دردکش نژند، یاد تو به خیر
آوارهٔ کیستی؟ کجایی؟ چونی؟
آه ای دل مستمند، یاد تو به خیر
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۶۳از خصمی روزگار بی مهر و تمیز
- شمارهٔ ۱۶۴مردانه حزین از سر دنیا برخیز
- شمارهٔ ۱۶۵خونم به کرشمه، ای جفاکیش مریز
- شمارهٔ ۱۶۶در راه خطیری که نشیب است و فراز
- شمارهٔ ۱۶۷از هند نجس، نجات می خواهم و بس
- شمارهٔ ۱۶۸از ظلمت هندِ سفله انگیز مترس
- شمارهٔ ۱۶۹بخرید یکی خواجه، غلامی به هوس
- شمارهٔ ۱۷۰ - رباعی مستزادآنی که سر از سجدهٔ کوی تو نتافت
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.