پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۸

از ظلمت هندِ سفله انگیز مترس

وز تیرگی شب ای سحرخیز مترس

هرگز باکی ز خصمی هند مدار

نامرد نیی، زحملهء حیز مترس

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۰ - رباعی مستزادآنی که سر از سجدهٔ کوی تو نتافت
  2. شمارهٔ ۱۷۱این خرقهٔ پر زرق و ردای سالوس
  3. شمارهٔ ۱۷۲تا چند به چنگ غم پنهانی خویش
  4. شمارهٔ ۱۷۳صوفی برخیز، باده صافیست بکش
  5. شمارهٔ ۱۷۴ای عوج زمانه، قد چالاک بکش
  6. شمارهٔ ۱۷۵ای صورت و معنی تو را پستی فرض
  7. شمارهٔ ۱۷۶پنهان به سیه خانهٔ حرف است نقط
  8. شمارهٔ ۱۷۷تا عشق فکند در دلم تاب چو شمع
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.