حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۷۲
تا چند به چنگ غم پنهانی خویش
روزی به شب آرم از گرانجانی خویش؟
یک شب خواهم به کام دل شرح دهم
با زلف تو، احوال پریشانی خویش
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۷۴ای عوج زمانه، قد چالاک بکش
- شمارهٔ ۱۷۵ای صورت و معنی تو را پستی فرض
- شمارهٔ ۱۷۶پنهان به سیه خانهٔ حرف است نقط
- شمارهٔ ۱۷۷تا عشق فکند در دلم تاب چو شمع
- شمارهٔ ۱۷۸آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغ
- شمارهٔ ۱۷۹چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلاف
- شمارهٔ ۱۸۰هرچند نوای آتشین دارد عشق
- شمارهٔ ۱۸۱صوفی که بود اساس کارش بر زرق
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.