پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۷

تا عشق فکند در دلم تاب چو شمع

یک لمحه ندید دیده‌ام خواب چو شمع

فریاد ز مشرب سمندر زادم

زآتش رگ جان من خورد آب چو شمع

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۹چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلاف
  2. شمارهٔ ۱۸۰هرچند نوای آتشین دارد عشق
  3. شمارهٔ ۱۸۱صوفی که بود اساس کارش بر زرق
  4. شمارهٔ ۱۸۲چون لاله آتشین درین تیره مغاک
  5. شمارهٔ ۱۸۳میزان حقیم و امتحان و لَکَ لک ؟
  6. شمارهٔ ۱۸۴گر نیست مرا طالع فیروز چه باک؟
  7. شمارهٔ ۱۸۵پختیم به کار خویش سودا، من و دل
  8. شمارهٔ ۱۸۶تا عشق تو گشت از ازل روزی دل
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.