پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۲

چون لاله آتشین درین تیره مغاک

پیداست مرا داغ دل از سینهٔ چاک

فارغ ز خود، آسوده ز غیرم کردی

ای غیرت عشق، احسَنَ اللهُ جَزاک

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۴گر نیست مرا طالع فیروز چه باک؟
  2. شمارهٔ ۱۸۵پختیم به کار خویش سودا، من و دل
  3. شمارهٔ ۱۸۶تا عشق تو گشت از ازل روزی دل
  4. شمارهٔ ۱۸۷اندوه چو بیش شد گرفتم کم دل
  5. شمارهٔ ۱۸۸جمعیت خویش را پریشان کردم
  6. شمارهٔ ۱۸۹از کام دل است بس که عریان دستم
  7. شمارهٔ ۱۹۰آنم که به ملک نیستی سلطانم
  8. شمارهٔ ۱۹۱آنم که ز ذوق نیستی دلشادم
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.