پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۷

اندوه چو بیش شد گرفتم کم دل

دل ماتم من گرفت و من ماتم دل

امروز کجاست ور بود همدم دل؟

گفتن نتوان به غمگساران غم دل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۹از کام دل است بس که عریان دستم
  2. شمارهٔ ۱۹۰آنم که به ملک نیستی سلطانم
  3. شمارهٔ ۱۹۱آنم که ز ذوق نیستی دلشادم
  4. شمارهٔ ۱۹۲رخ، تازه به اشک ارغوانی دارم
  5. شمارهٔ ۱۹۳یک چند، دل از آز هراسان کردیم
  6. شمارهٔ ۱۹۴بشتاب دلا برگ سفر ساز کنیم
  7. شمارهٔ ۱۹۵بار خودی افکنم، سبکتاز روم
  8. شمارهٔ ۱۹۶داغ غم آن نگار مهوش دارم
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.