حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۹۵
بار خودی افکنم، سبکتاز روم
تا سایهٔ آن سرو سرافراز روم
سود از سفر خود نبود امّیدم
جز این که ره آمده را باز روم
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۹۷زیبا صنما ز بی قراران توایم
- شمارهٔ ۱۹۸یارای زبان کو که ثنای تو کنیم؟
- شمارهٔ ۱۹۹عشق تو کلیم طور سینای دلم
- شمارهٔ ۲۰۰جان در سر زلف تابناکی کردم
- شمارهٔ ۲۰۱حال دل آسوده دلان سوخت دلم
- شمارهٔ ۲۰۲صوفی برخیز های و هوبی بزنیم
- شمارهٔ ۲۰۳از ظلمت هستی خود آزاده منم
- شمارهٔ ۲۰۴چون شمع بود داغ جنون تاج سرم
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.