حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۹۸
یارای زبان کو که ثنای تو کنیم؟
توصیف کمال کبریای تو کنیم؟
چیزی به بساط ما تهیدستان نیست
جانی که تو داده ای فدای تو کنیم
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۰۰جان در سر زلف تابناکی کردم
- شمارهٔ ۲۰۱حال دل آسوده دلان سوخت دلم
- شمارهٔ ۲۰۲صوفی برخیز های و هوبی بزنیم
- شمارهٔ ۲۰۳از ظلمت هستی خود آزاده منم
- شمارهٔ ۲۰۴چون شمع بود داغ جنون تاج سرم
- شمارهٔ ۲۰۵ای هوش به می داده، فدای تو شوم
- شمارهٔ ۲۰۶چل سال کتاب جسم و جان را خواندیم
- شمارهٔ ۲۰۷زهرم به قدح دهی که می نوش مکن
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.