حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۹۷
زیبا صنما ز بی قراران توایم
ما دلشدگان سینه فگاران توایم
نبود ز چه رو گوشه ی چشمیت به ما؟
ای ساقی بزم، میگساران توایم
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۹۹عشق تو کلیم طور سینای دلم
- شمارهٔ ۲۰۰جان در سر زلف تابناکی کردم
- شمارهٔ ۲۰۱حال دل آسوده دلان سوخت دلم
- شمارهٔ ۲۰۲صوفی برخیز های و هوبی بزنیم
- شمارهٔ ۲۰۳از ظلمت هستی خود آزاده منم
- شمارهٔ ۲۰۴چون شمع بود داغ جنون تاج سرم
- شمارهٔ ۲۰۵ای هوش به می داده، فدای تو شوم
- شمارهٔ ۲۰۶چل سال کتاب جسم و جان را خواندیم
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.