پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۳

از ظلمت هستی خود آزاده منم

چون شمع به زیرتیغ، استاده منم

پیمانهٔ مشرب حریفان خالی ست

خمخانهء چرخ راکهن باده منم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۵ای هوش به می داده، فدای تو شوم
  2. شمارهٔ ۲۰۶چل سال کتاب جسم و جان را خواندیم
  3. شمارهٔ ۲۰۷زهرم به قدح دهی که می نوش مکن
  4. شمارهٔ ۲۰۸از گنج، به مار صلح نتوان کردن
  5. شمارهٔ ۲۰۹مقدور نشد ز دامن افشانی من
  6. شمارهٔ ۲۱۰تدبیر به کار من چه خواهد کردن؟
  7. شمارهٔ ۲۱۱وبرانی عشق، باشد آباد شدن
  8. شمارهٔ ۲۱۲ای بستهٔ آب و گل، چه خواهی کردن؟
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.