پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۴

چون شمع بود داغ جنون تاج سرم

آتش به جهانی زده مژگان ترم

عیبی نبود هست کساد ارگهرم

عیبم همه این است مه صاحب هنرم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۶چل سال کتاب جسم و جان را خواندیم
  2. شمارهٔ ۲۰۷زهرم به قدح دهی که می نوش مکن
  3. شمارهٔ ۲۰۸از گنج، به مار صلح نتوان کردن
  4. شمارهٔ ۲۰۹مقدور نشد ز دامن افشانی من
  5. شمارهٔ ۲۱۰تدبیر به کار من چه خواهد کردن؟
  6. شمارهٔ ۲۱۱وبرانی عشق، باشد آباد شدن
  7. شمارهٔ ۲۱۲ای بستهٔ آب و گل، چه خواهی کردن؟
  8. شمارهٔ ۲۱۳معنی طلبی، بساط صورت ته کن
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.