پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۳

معنی طلبی، بساط صورت ته کن

بگذار حزین فسانه، ساز ره کن

در مجلس حال، قال را ره نبود

دل می خواهی زبان خود کوته کن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۵گر قدر به روستا نمی دارندم
  2. شمارهٔ ۲۱۶تا کی گل عیش در چمنها جویم؟
  3. شمارهٔ ۲۱۷پرسید ز یار خود، یکی از یاران
  4. شمارهٔ ۲۱۸ای رهرو عشق، کاهلی پیشه مکن
  5. شمارهٔ ۲۱۹نه قصّهٔ سرسری، نه بازی ست سخن
  6. شمارهٔ ۲۲۰آن راحت جان و دل شیدایی من
  7. شمارهٔ ۲۲۱ای دیدهٔ زار من چه خواهی کردن؟
  8. شمارهٔ ۲۲۲صوفی، اگرت هوای کشف است و یقین
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.