حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۰۵
ای هوش به می داده، فدای تو شوم
غارت زدهٔ باده، فدای تو شوم
در وصل تو هست هر چه می خواهد دل
ای جنّت آماده فدای تو شوم
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۰۷زهرم به قدح دهی که می نوش مکن
- شمارهٔ ۲۰۸از گنج، به مار صلح نتوان کردن
- شمارهٔ ۲۰۹مقدور نشد ز دامن افشانی من
- شمارهٔ ۲۱۰تدبیر به کار من چه خواهد کردن؟
- شمارهٔ ۲۱۱وبرانی عشق، باشد آباد شدن
- شمارهٔ ۲۱۲ای بستهٔ آب و گل، چه خواهی کردن؟
- شمارهٔ ۲۱۳معنی طلبی، بساط صورت ته کن
- شمارهٔ ۲۱۴پیش کرمت دست تهی آوردم
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.