حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۱۱
وبرانی عشق، باشد آباد شدن
از قید هزار منت آزاد شدن
ناخن به خراش سینه داریم حزین
نبود هنری، امّت فرهاد شدن
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۱۳معنی طلبی، بساط صورت ته کن
- شمارهٔ ۲۱۴پیش کرمت دست تهی آوردم
- شمارهٔ ۲۱۵گر قدر به روستا نمی دارندم
- شمارهٔ ۲۱۶تا کی گل عیش در چمنها جویم؟
- شمارهٔ ۲۱۷پرسید ز یار خود، یکی از یاران
- شمارهٔ ۲۱۸ای رهرو عشق، کاهلی پیشه مکن
- شمارهٔ ۲۱۹نه قصّهٔ سرسری، نه بازی ست سخن
- شمارهٔ ۲۲۰آن راحت جان و دل شیدایی من
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.