پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۰

آنم که به ملک نیستی سلطانم

با سامانم اگر چه بی سامانم

دیری ست چو آسیا درین کهنه سرا

سرگردانم که از چه سرگردانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۲رخ، تازه به اشک ارغوانی دارم
  2. شمارهٔ ۱۹۳یک چند، دل از آز هراسان کردیم
  3. شمارهٔ ۱۹۴بشتاب دلا برگ سفر ساز کنیم
  4. شمارهٔ ۱۹۵بار خودی افکنم، سبکتاز روم
  5. شمارهٔ ۱۹۶داغ غم آن نگار مهوش دارم
  6. شمارهٔ ۱۹۷زیبا صنما ز بی قراران توایم
  7. شمارهٔ ۱۹۸یارای زبان کو که ثنای تو کنیم؟
  8. شمارهٔ ۱۹۹عشق تو کلیم طور سینای دلم
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.