حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۸۶
تا عشق تو گشت از ازل روزی دل
بربست میان را به غم اندوزی دل
درد تو کند مگر پرستاری جان
داغ تو کند مگر جگرسوزی دل
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۸۸جمعیت خویش را پریشان کردم
- شمارهٔ ۱۸۹از کام دل است بس که عریان دستم
- شمارهٔ ۱۹۰آنم که به ملک نیستی سلطانم
- شمارهٔ ۱۹۱آنم که ز ذوق نیستی دلشادم
- شمارهٔ ۱۹۲رخ، تازه به اشک ارغوانی دارم
- شمارهٔ ۱۹۳یک چند، دل از آز هراسان کردیم
- شمارهٔ ۱۹۴بشتاب دلا برگ سفر ساز کنیم
- شمارهٔ ۱۹۵بار خودی افکنم، سبکتاز روم
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.