پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۱

صوفی که بود اساس کارش بر زرق

ژاژش به دهان، خاک سیاهش بر فرق

خضر ره اوا پای سست، در گام نخست

نوح دگران و خویش تا گردن غرق

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۳میزان حقیم و امتحان و لَکَ لک ؟
  2. شمارهٔ ۱۸۴گر نیست مرا طالع فیروز چه باک؟
  3. شمارهٔ ۱۸۵پختیم به کار خویش سودا، من و دل
  4. شمارهٔ ۱۸۶تا عشق تو گشت از ازل روزی دل
  5. شمارهٔ ۱۸۷اندوه چو بیش شد گرفتم کم دل
  6. شمارهٔ ۱۸۸جمعیت خویش را پریشان کردم
  7. شمارهٔ ۱۸۹از کام دل است بس که عریان دستم
  8. شمارهٔ ۱۹۰آنم که به ملک نیستی سلطانم
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.