پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۹

چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلاف

تسلیم فکند سر، که این گوی و مصاف

هرگز دلم از عشق نیامد به ستوه

سنگین نبود سایه سیمرغ به قاف

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۱صوفی که بود اساس کارش بر زرق
  2. شمارهٔ ۱۸۲چون لاله آتشین درین تیره مغاک
  3. شمارهٔ ۱۸۳میزان حقیم و امتحان و لَکَ لک ؟
  4. شمارهٔ ۱۸۴گر نیست مرا طالع فیروز چه باک؟
  5. شمارهٔ ۱۸۵پختیم به کار خویش سودا، من و دل
  6. شمارهٔ ۱۸۶تا عشق تو گشت از ازل روزی دل
  7. شمارهٔ ۱۸۷اندوه چو بیش شد گرفتم کم دل
  8. شمارهٔ ۱۸۸جمعیت خویش را پریشان کردم
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.