حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۷۵
ای صورت و معنی تو را پستی فرض
از طبع، قد تو کو تهی برده به قرض
کوتاه تری یک گره از خایه به طول
با خایه برابری ولیکن در عرض
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۷۷تا عشق فکند در دلم تاب چو شمع
- شمارهٔ ۱۷۸آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغ
- شمارهٔ ۱۷۹چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلاف
- شمارهٔ ۱۸۰هرچند نوای آتشین دارد عشق
- شمارهٔ ۱۸۱صوفی که بود اساس کارش بر زرق
- شمارهٔ ۱۸۲چون لاله آتشین درین تیره مغاک
- شمارهٔ ۱۸۳میزان حقیم و امتحان و لَکَ لک ؟
- شمارهٔ ۱۸۴گر نیست مرا طالع فیروز چه باک؟
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.