پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۳

صوفی برخیز، باده صافیست بکش

خم گر نبود پیاله کافیست، بکش

بستان و بنوش هر چه ساقی دهدت

در ساغر اگر وعده خلافیست، بکش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۵ای صورت و معنی تو را پستی فرض
  2. شمارهٔ ۱۷۶پنهان به سیه خانهٔ حرف است نقط
  3. شمارهٔ ۱۷۷تا عشق فکند در دلم تاب چو شمع
  4. شمارهٔ ۱۷۸آسوده تویی چو سرو و سوسن در باغ
  5. شمارهٔ ۱۷۹چون عشق کشید تیغ هیجا ز غلاف
  6. شمارهٔ ۱۸۰هرچند نوای آتشین دارد عشق
  7. شمارهٔ ۱۸۱صوفی که بود اساس کارش بر زرق
  8. شمارهٔ ۱۸۲چون لاله آتشین درین تیره مغاک
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.