حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۶۷
از هند نجس، نجات می خواهم و بس
غسلی به شط فرات می خواهم و بس
مرگی که بود به کام دل در نجف است
از بهر همین حیات می خواهم و بس
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۶۹بخرید یکی خواجه، غلامی به هوس
- شمارهٔ ۱۷۰ - رباعی مستزادآنی که سر از سجدهٔ کوی تو نتافت
- شمارهٔ ۱۷۱این خرقهٔ پر زرق و ردای سالوس
- شمارهٔ ۱۷۲تا چند به چنگ غم پنهانی خویش
- شمارهٔ ۱۷۳صوفی برخیز، باده صافیست بکش
- شمارهٔ ۱۷۴ای عوج زمانه، قد چالاک بکش
- شمارهٔ ۱۷۵ای صورت و معنی تو را پستی فرض
- شمارهٔ ۱۷۶پنهان به سیه خانهٔ حرف است نقط
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.