پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۷

با داغ تو سال و ماه بردیم به سر

چون شمع به اشک و آه بردیم به سر

چون آینه از پرتو حیرانیها

با یار، به یک نگاه بردیم به سر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۹ساقی قدحی از می گلفام بیار
  2. شمارهٔ ۱۶۰مطرب مگذار دم، نی و چنگ بیار
  3. شمارهٔ ۱۶۱ای سوخته جان سپند، یاد تو به خیر
  4. شمارهٔ ۱۶۲گر ترک کم و بیش کنی اولی تر
  5. شمارهٔ ۱۶۳از خصمی روزگار بی مهر و تمیز
  6. شمارهٔ ۱۶۴مردانه حزین از سر دنیا برخیز
  7. شمارهٔ ۱۶۵خونم به کرشمه، ای جفاکیش مریز
  8. شمارهٔ ۱۶۶در راه خطیری که نشیب است و فراز
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.