شمارهٔ ۱۲۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۲۹گر نوح و دعای غرق، این دم می شد
2. شمارهٔ ۱۳۰هرگه سخنی برلب اظهار رسد
3. شمارهٔ ۱۳۱افسرده دمان عهد ما، رشک یخند
4. شمارهٔ ۱۳۲از رهگذر دوست، صبایی نرسید
5. شمارهٔ ۱۳۳زان پیش که دی آفت بستان گردد
6. شمارهٔ ۱۳۴مشکل که دلم را نگهت شاد کند
7. شمارهٔ ۱۳۵دل، بندهٔ عشق است، کفیلی دارد
8. شمارهٔ ۱۳۶تا چند ز اشک بر رخم رنگ آید