حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۲۴
از گوشهٔ عزلتم جدا نتوان کرد
وز فقر، به دولتم جدا نتوان کرد
مجروحم و ذوق جان فشانی دارم
با تیغ ز همّتم جدا نتوان کرد
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۲۶بر تیره شب من که دل و جان گرید
- شمارهٔ ۱۲۷عالی گهران، بنده نژادان منند
- شمارهٔ ۱۲۸در دهر، به مستعار آلوده مگرد
- شمارهٔ ۱۲۹گر نوح و دعای غرق، این دم می شد
- شمارهٔ ۱۳۰هرگه سخنی برلب اظهار رسد
- شمارهٔ ۱۳۱افسرده دمان عهد ما، رشک یخند
- شمارهٔ ۱۳۲از رهگذر دوست، صبایی نرسید
- شمارهٔ ۱۳۳زان پیش که دی آفت بستان گردد
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.