پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۳

بر پای بت، از نیاز پیشانی زد

ناقوس فرنگ، در صنم خوانی زد

در حیرتم از دل، که به این سیرت و شان

بی شرم چه سان لاف مسلمانی زد؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۵غیر از کف خالی که ز ما بر جا ماند
  2. شمارهٔ ۱۲۶بر تیره شب من که دل و جان گرید
  3. شمارهٔ ۱۲۷عالی گهران، بنده نژادان منند
  4. شمارهٔ ۱۲۸در دهر، به مستعار آلوده مگرد
  5. شمارهٔ ۱۲۹گر نوح و دعای غرق، این دم می شد
  6. شمارهٔ ۱۳۰هرگه سخنی برلب اظهار رسد
  7. شمارهٔ ۱۳۱افسرده دمان عهد ما، رشک یخند
  8. شمارهٔ ۱۳۲از رهگذر دوست، صبایی نرسید
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.