فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ آن دیده، که بازاری عشاقش خوست
- شمارهٔ ۶۲ دیوانه دلم، یارِِ دل آسایی نیست
- شمارهٔ ۶۳ مردی که میان دردمندان فرد است
- شمارهٔ ۶۴ دلبر بسیار و دل نگهدار کم است
- شمارهٔ ۶۵ دانی که به من در غمت آیا چه گذشت؟
- شمارهٔ ۶۶ دوران به نشاط و غم صلایی زد و رفت
- شمارهٔ ۶۷ دیشب طربی بر دل غمناکم ریخت
- شمارهٔ ۶۸ بسته ست زبانم و بیان در سیر است
- شمارهٔ ۶۹ از حوصلهٔ صبر، غمت بیرون است
- شمارهٔ ۷۰ هرحند که حسن و عشق، مستور به است
- شمارهٔ ۷۱ گر خاک شوی، در ره دلدار خوش است
- شمارهٔ ۷۲ دم سردی زاهدان کافورمزاج
- شمارهٔ ۷۳ اندوه جهان و شادمانی همه هیچ
- شمارهٔ ۷۴ بلبل سر کرد ناله هنگام صبوح
- شمارهٔ ۷۵ در دهر دنی که هست شیرینش تلخ
- شمارهٔ ۷۶ با تنگدلی حوصلهٔ ماست فراخ
- شمارهٔ ۷۷ ابنای زمانه، لولیان آیینند
- شمارهٔ ۷۸ گر طالع پست، نارساییها کرد
- شمارهٔ ۷۹ خورشید رخ تو تا دل افروز نشد
- شمارهٔ ۸۰ اکسیر محبت رخ ما کاهی کرد
- شمارهٔ ۸۱ در هجر تو ناله سینه فرسایی کرد
- شمارهٔ ۸۲ شاخ گل من نظر به خاری نکند
- شمارهٔ ۸۳ دل در غم عشق، کامرانی نکند
- شمارهٔ ۸۴ پیوسته دی و تموز دم سردی کرد
- شمارهٔ ۸۵ یک چند دل از پی تمنا گردید
- شمارهٔ ۸۶ تا بر لب عاشق می گلگون ناید
- شمارهٔ ۸۷ آمد به برم یار و چه زیبا آمد!
- شمارهٔ ۸۸ عالی گهران و خوش عیاران رفتند
- شمارهٔ ۸۹ گفتم که به یاد یار خواهی آمد
- شمارهٔ ۹۰ یا رب چه شود گرکرمت یار افتد؟
- شمارهٔ ۹۱ آن بی خردی که شوم چون زاغ افتد
- شمارهٔ ۹۲ نزدیک بود ز لب هوا بردارد
- شمارهٔ ۹۳ دهرم به شکنج انزوا می دارد
- شمارهٔ ۹۴ گفتم ز غمت غنچهٔ دل وا نشود
- شمارهٔ ۹۵ نظّارهٔ زشت، دیده را میل کشید
- شمارهٔ ۹۶ باطل کیشان بر اهل حق چیر شدند
- شمارهٔ ۹۷ الفاظ و معانی از کلامم نو شد
- شمارهٔ ۹۸ ای آنکه غم تو عیش جاوید بود
- شمارهٔ ۹۹ آنان که به سودای تو داغ افروزند
- شمارهٔ ۱۰۰ تا چند زمانه فتنه اندوز شود؟
- شمارهٔ ۱۰۱ عاقل تحصیل علم بیجا چه کند؟
- شمارهٔ ۱۰۲ تیغم به زبون کشی چو مانوس نبود
- شمارهٔ ۱۰۳ دنیا طلب دنی، به دنیا ارزد
- شمارهٔ ۱۰۴ از عکس رخ تو، گلستان پیدا شد
- شمارهٔ ۱۰۵ در راه طلب، ناله هواخواهی کرد
- شمارهٔ ۱۰۶ با کعبه چه کار اگر معاشی ندهند؟
- شمارهٔ ۱۰۷ بربندی اگر به خون کمر را چه شود؟
- شمارهٔ ۱۰۸ در ماتم تو چرا جگر خون نشود؟
- شمارهٔ ۱۰۹ در عشق، رگ جان گرفتار برند
- شمارهٔ ۱۱۰ این شور نه آن لعل شکرریز فکند
- شمارهٔ ۱۱۱ در ماتم تو شیون دلهاست بلند
- شمارهٔ ۱۱۲ در ماتم تو، ملک و ملک شیون کرد
- شمارهٔ ۱۱۳ دل می بری و خبر نداری که چه شد
- شمارهٔ ۱۱۴ دل در غم هجر، بی قراری ها کرد
- شمارهٔ ۱۱۵ اول نگه تو فتنه انگیز نبود
- شمارهٔ ۱۱۶ آنجا که رسوم ما و من برخیزد
- شمارهٔ ۱۱۷ هر جلوه که آن نرگس عیار کند
- شمارهٔ ۱۱۸ سامانی و ثروتی نشد جمع، چه شد؟
- شمارهٔ ۱۱۹ شاهنشهی خلق جهان نتوان کرد
- شمارهٔ ۱۲۰ ابر آمد و سینه را به کهسار نهاد
متن اشعار به نقل از گنجور.